PhotoLife
Nederlands
Downloaden

Let op! De ontwikkeling van Phototheca is beëindigd. Lees hier het volledige verhaal en wat dit voor uw rechten betekent: Afscheid van Phototheca

Blog en nieuws

7 eenvoudige manieren om fotokleurcorrectie uit te voeren

Color correctionPhoto organizingPhotography

Inhoudsopgave

Het is onvermijdelijk dat de meeste afbeeldingen er op papier anders uitzien dan op de camera: de kleuren zijn helderder en levendiger. Fotografen gebruiken fotografietools voor kleurcorrectie en kleurcorrectie om alle tinten in foto’s naar voren te brengen.

Kleurcorrectie is een kunst op zich. Kleurcorrectie en -bewerking correct begrijpen basics komt alleen met oefening of talent. Maar zelfs door essentiële tips voor kleurcorrectie toe te passen, kunt u de opname exponentieel verbeteren.

In dit bericht bespreken we kleurcorrectie en de zeven beste manieren om levendige, kleurrijke foto’s te maken.

Pas de highlights en middentonen aan

Elke foto is een evenwicht – of onevenwichtigheid, afhankelijk van de vaardigheid van de fotograaf – van schaduwen, hooglichten en middentonen. Afhankelijk van hoe een redacteur met deze drie aspecten speelt, kan een foto lichter en zachter of donkerder en spookachtiger worden.

De kracht van hooglichten, schaduwen en middentonen in fotografie valt niet te ontkennen. Laten we deze concepten eens nader bekijken om een beter begrip te krijgen van hoe u foto’s kleurcorrigeert:

  • Schaduwen zijn de zwarttinten van het frame die verschijnen bij het fotograferen in slecht verlichte gebieden. Ze hebben de neiging het onderwerp van de afbeelding onderbelicht te maken en het detailniveau in het kader te verminderen.
  • Hoogtepunten zijn de helderste delen van het beeld. Wanneer er voldoende licht op het onderwerp valt, wordt de belichting van het kader verbeterd en ontstaat er een brandpunt in de foto. De opname wordt echter overbelicht als de highlights te helder zijn.
  • Middentonen zijn de tussentonen, de middentonen van het frame. Als zwart en wit de hoofdkleuren zijn waarmee een fotograaf werkt, zal grijs de middentoon van het kader zijn.

Nu je de terminologie duidelijk kent, vraag je je misschien nog steeds af waarom een fotograaf de hooglichten en middentonen zou moeten aanpassen in plaats van het frame te laten zoals het is. Het manipuleren van deze concepten biedt fotografen meer vrijheid om fotokleuren te bewerken en de mogelijkheid om het beeld verder aan te passen, meer nadruk te leggen op sommige details en het belang van andere te verminderen.

Dit zijn de belangrijkste redenen om highlights en middentonen zorgvuldig aan te passen:

  • Zorg ervoor dat een opname goed in balans is;
  • Creëer een contrastrijk of zacht beeld;
  • Kleur correcte foto’s door belichtingsproblemen op te lossen.

Omdat kleurcorrectie deel uitmaakt van de nabewerking, hebt u een bewerkingstool nodig om aan hooglichten en middentonen te werken. De meeste softwaretools bieden de volgende aanpassingsfuncties:

  • Kleurhistogram;
  • Schuifregelaars voor helderheid/contrast;
  • Werkbalken voor schaduw/markering;
  • Schuifregelaar voor beeldkleurcorrectie;
  • Zwart/witte clipfunctie.

2. Verhoog de verzadiging van het onderwerp

Kleurverzadiging is een van de meest besproken concepten in fotobewerking, allemaal dankzij de enorme creatieve waarde ervan. Als u weet hoe u de tonen van uw foto kunt opfleuren, kunt u de sfeer van de opname veranderen, ervoor zorgen dat deze opvalt en de boodschap aan het publiek overbrengen.

Op dezelfde manier moet een fotograaf de grenzen kennen van het gebruik van verzadiging. Omdat menselijke hersenen zijn getraind om zuivere, goed verzadigde kleuren te zien, beschouwen we oververzadiging als plastisch en kunstmatig.

De meest gebruikelijke manier om de verzadiging aan te passen is door gebruik te maken van digitale hulpmiddelen. Ze bieden meer vrijheid bij fotografie met kleurcorrectie dan cameravoorinstellingen, helpen de grens tussen onder- en oververzadiging te overschrijden en zijn intuïtiever dan de instellingen in de camera.

Als u de verzadiging bij de nabewerking wilt verbeteren, zijn hier de hulpmiddelen waar u op moet letten in de bewerkingssoftware:

  • Hue — de kleurwaarden van de afbeelding wijzigen om een ander palet aan de opname toe te voegen;
  • Verzadigingschuifregelaar — voegt de intensiteit van tonen in de opname toe of vermindert deze;
  • Niveaus/Curve — lokale kleuraanpassing;
  • Hoofdbediening — breng de verzadiging gedurende de hele opname in evenwicht.

Als een fotograaf de kleurverzadiging in de camera wil verbeteren, kan een techniek voor verzadigingsbeheer helpen levendige foto’s te maken zonder hulp van nabewerkingstools:

  • Gebruik een polarisatiefilter om reflectie te verwijderen en de ware kleuren van het water of de lucht in het frame te zien;
  • Onderbelicht een afbeelding iets om een rijkere, helderdere toon te creëren;
  • Pas het paneel Verzadiging in de camera aan;
  • Schakel de kleurruimte van SRGB naar Adobe RGB.

3. Maak de schaduwen onverzadigder

Hoewel dit wereldwijd effectief is, wordt verzadiging vaak lokaal gebruikt om een bepaald frame-aspect aan te passen zonder de hoofdtoon van het beeld te veranderen. Een fotograaf zou bijvoorbeeld schaduwdesaturatie moeten overwegen voor een filmisch, sfeervol effect. Hetzelfde idee blijft gelden voor de hoogtepunten.

Hoewel het niet zo gebruikelijk is bij portret- en landschapsfotografie, wordt desaturatie van hoge lichten en schaduwen vaak gebruikt in filmfotografie. De reden voor een dergelijke industriële praktijk ligt in de technische beperkingen waarmee filmmakers uit de vorige eeuw te maken kregen: tijdens de verwerking desatureerde de apparatuur automatisch de tonen die te helder waren.

De eenvoudigste manier om een afbeelding te desatureren is door Niveaus/Curven te gebruiken. Op deze manier kan een fotograaf de hooglichten en schaduwen naar boven of beneden verplaatsen, waardoor de impact ervan op het frame wordt verminderd.

4. Gebruik golfvorm- en histogramgrafieken

Grafieken zijn de dragers van essentiële technische informatie over de opname. Ze helpen kleuronevenwichtigheden op te sporen, te begrijpen wanneer een opname te veel zwarttinten of highlights bevat, enz. Het is echter niet eenvoudig om de golfvorm, het histogram en de vector mee te lezen, laat staan om ze te manipuleren en aan te passen.

Laten we elk van deze grafieken bekijken en ontdekken hoe u ze kunt gebruiken voor kleurcorrectiefoto’s.

Golfvorm

De Waveform-weergave toont de RGB-waarden voor de afbeelding die doorgaans variëren van 20 tot 90. De eerste regel waarmee een fotograaf rekening moet houden bij het manipuleren van Waveform is dat de waarden onder 0 of boven 100 buiten het zichtbare kleurenspectrum vallen.

Als u de zwarttinten of de hooglichten wilt verpletteren, is het verhogen of verlagen van de golfvormwaarden voorbij het zichtbare punt een goede keuze.

Om de kleuren in evenwicht te brengen met behulp van de golfvormgrafiek, moet u ervoor zorgen dat de rode, groene en blauwe kanalen zich op hetzelfde niveau bevinden.

Histogram

Fotografen gebruiken vaak kleurhistogrammen om fotografie met belichting en kleurbalans te verbeteren. De grafiek toont het aantal pixels voor elk niveau tussen zwart en wit. De donkere kant van het histogram bevindt zich aan de linkerkant, terwijl de lichtere schaduwen zich aan de rechterkant van de grafiek bevinden.

Er zijn twee basisregels die fotografen moeten volgen bij het manipuleren van kleurhistogrammen:

  • Als het histogram naar links verschuift, verplaats het dan naar rechts. De overvloed aan schaduwen in het frame is een waarschuwing voor onderbelichting. In dergelijke afbeeldingen hebben zelfs de witte tinten een grijze schaduw en is het detailniveau somber.
  • Als het histogram naar rechts verschuift, verplaats het dan naar links. Een piek aan de rechterkant van de grafiek toont de overbelichting van de opname, waardoor de foto te flets en wit wordt.

RGB-histogrammen werken op dezelfde manier als zwart-withistogrammen: u ziet het aantal rood-groen-blauwe pixels in het frame en kunt de impact van een kleurkanaal vergroten of verkleinen.

5. Kies een specifieke kleurkwaliteit voor stilistische nadruk

Als een fotograaf een reeks afbeeldingen wil publiceren, streeft hij naar een overkoepelend thema dat hen verenigt. Het introduceren van een primaire kleurtint die voor alle foto’s geldt, is een manier om op te vallen tussen andere fotografen en een specifieke sfeer, stemming of reeks emoties over te brengen.

De meest voorkomende opties voor primaire kleurtinten zijn:

  • Blauw — voor koudere composities, zoals lucht- of waterfoto’s;
  • Rood — afbeeldingen van bloemenvelden, land, enz.;
  • Geel — heldere, warme opnamen.

Om een beeld evenwichtig en samenhangend te maken, moet elke primaire kleur worden gevolgd door een complementaire kleur. In het kleurenwiel bevindt zich een complementaire kleur aan de andere kant van de hoofdkleur: groen en rood, geel en blauw, oranje en groenblauw.

Wanneer een fotograaf een nieuw palet aan de opname wil toevoegen, zijn dit de stappen die hij moet nemen:

  • Bepaal alle kleuren die u wilt toevoegen of benadrukken in de afbeelding;
  • Lijn de kleur uit met behulp van de hierboven beschreven gereedschappen Tint, Verzadiging en Luminantie;
  • Pas de kleurcurve aan;
  • Splits de tonen.

6. Gebruik maskers en vignetten

Maskers en vignetten zijn zo gewoon en zo indrukwekkend dat het leren van deze hulpmiddelen noodzakelijk is voor de trukendoos van elke fotograaf.

Een vignet verwijst naar het geleidelijk donkerder maken van de randen van een afbeelding. Een masker is irisvormig, rond, met hardere randen. Beide worden gebruikt voor lokale kleurcorrectie.

Hier zijn de meest voorkomende maskeertechnieken in fotografie en cinematografie:

  • Pin-hole zoom — het gezichtsveld in het frame sluiten of openen. Het helpt de randen van de opname te verzachten, voegt een romantische flair aan het beeld toe, enz.;
  • Voyeurmasker — creëert een binoculair gezichtspunt, alsof een kijker iets door de lens, een gat of een opening bekijkt. Het helpt een donkerdere tint aan het frame toe te voegen en creëert een beklijvende sfeer.

Wat vignetten in fotografie en cinematografie betreft, voegen filters zoals de gegradueerde neutrale dichtheid een donkerdere tint toe aan de opname, waardoor de spanning en creatieve waarde toenemen. Het gebruik van gekleurde vignetten is een manier om het gezichtspunt van een onderwerp op de meest subtiele manier weer te geven.

7. Zorg voor de juiste nabewerkingssoftware

De kwaliteit van foto’s met kleurcorrectie is sterk afhankelijk van het kiezen van de juiste toolset. Als geavanceerde tools zoals Photoshop en Lightroom te contra-intuïtief voor je zijn, overweeg dan om voor een middelmatige (hoewel nog steeds krachtige) software-optie te gaan.

Phototheca is een voorbeeld van software met alle functies die nodig zijn voor moeiteloze fotokleurcorrectie: ze zijn gemakkelijk te vinden en te openen, en de software-interface is eenvoudig te begrijpen. Bekijk de lijst met kleurcorrectietools die de software fotografen biedt:

  • Temperatuurschuifregelaar — breng de warmte van het beeld in balans door de kleurtemperatuurwaarde te verhogen of te verlagen;
  • Tint — brengt de verzadiging in evenwicht over alle kleurkanalen: rood, blauw en groen;
  • Belichting — past de zwart- en wittinten van een afbeelding aan;
  • Hoogtepunten — een schuifregelaar waarmee u de details van hooglichten in het frame kunt beheren;
  • Helderheid — een functie voor verzadigings- en contrastbeheer;
  • Contrast — brengt het contrast in het frame in evenwicht.

Met een volledig pakket aan tools voor fotobeheer (waaronder het bewerken van metagegevens, het sorteren van afbeeldingen, zoeken, formaatconversie en vele andere) en een gebruiksvriendelijke interface is Phototheca een volledig functionele tool waarmee fotografen een professionele uitstraling aan elke opname kunnen toevoegen voordat deze wordt afgedrukt of online wordt gepubliceerd.

Conclusie

Terwijl u aan de reis van kleurcorrigerende foto’s begint, moet u in gedachten houden dat het niet gemakkelijk zal zijn. Er is een dunne grens tussen overdrijven en alles precies goed krijgen als het gaat om overmatig beoordelen.

Het goede nieuws is dat alle tijd en moeite die u in de masterkleurcorrectie steekt, u zal helpen opvallen, een persoonlijke stijl kunt creëren en afbeeldingen van hoge kwaliteit aan een klant kunt leveren. Het is bijna onmogelijk om kleurcorrectiefotografie meteen bij de eerste poging goed te krijgen, maar na enige oefening zal het vanzelf tot je komen en je vertrouwen in je vaardigheden en vakmanschap vergroten.

Anton WasilkowskiWriting about photos and PhotoLife.